W historii współczesnego kina swoje piętno odcisnęło kilku wspaniałych aktorów. Grywali w filmach przygodowych, historycznych, często ich akcja umiejscowiona była właśnie na terenach średniowiecznej Szkocji. Któż nie pamięta Seana Connery w roli Ramireza w „Nieśmiertelnym” pochodzącym ze wzgórz Szkocji. Zagrał też w „kultowej” produkcji o najsłynniejszym agencie wywiadu 007 – Jamesie Bondzie. Prywatnie stał się działaczem na rzecz niepodległości Szkocji. Warto wspomnieć, że „ojcem” agenta 07 był pisarz, także Irlandczyk, Ian Fleming. Kolejnym odtwórcą tej postaci stał się również aktor pochodzenia irlandzkiego – Pierce Brosnan. Innym sławnym aktorem jest Liam Neeson zdobywca Oscara za rolę w znanym filmie „Lista Shindlera” S. Spielberga. W swoim dorobku aktorskim ma także rolę szkockiego bojownika o wolność w filmie „Rob Roy”. Równie wspaniałym aktorem jest Anthony Hopkins, najbardziej znany z oskarowej roli Hannibala Lestera w „Milczeniu owiec”, a urodził się w walijskim Port Talbot. W historii kina zapisał się także Richard Burton znany z ról w takich filmach jak „Kleopatra”, „Tylko dla orłów”, czy „Anna tysiąca dni” z niezapomnianą rolą Henryka VIII. Także pochodził z Port Talbot. Irlandia jest położona na wyspie w północno-zachodniej Europie. Otacza ją od wschodu Morze Irlandzkie, od południa Morze Celtyckie, a od zachodu Ocean Atlantycki. Jej najbliższym sąsiadem od wschodu jest Wielka Brytania. Jest bogata w przepiękne widoki, bajeczne klify i zielone wzgórza chętnie pokazywane w filmach i opisywane w literaturze. Trójkolorowa flaga państwa to pionowe pasy – biały, zielony i pomarańczowy. Godłem urzędowym jest złota harfa na niebieskim tle, natomiast zwyczajowym – trójlistna koniczyna symbolizująca religię katolicką i patrona kraju św. Patryka. Językiem obowiązującym jest irlandzki i angielski. Rodzimym irlandzkim posługuje się już zaledwie 4 % społeczeństwa, przede wszystkim na zachodnich terenach kraju. Jest to spowodowane wielowiekową okupacją angielską, kiedy rodzimy irlandzki był zakazany pod karą śmierci. Obecny angielski jest ubarwiony miejscowym akcentem, przez co łatwo rozpoznać „angielski-irlandzki”. Mimo, że w szkołach dzieci uczą się irlandzkiego, jednak w życiu codziennym jest stosowany angielski. Irlandia podzielona jest na 29 hrabstw i 4 miasta wydzielone ze stolicą w Dublinie.

Jeden z najstarszych szkockich klubów, symbol Szkocji.Celtic jest profesjonalnym klubem piłkarskim z siedzibą w Glasgow , założony został w roku 1898. Czterdzieści dwa razy zdobywał tytuł mistrza Szkocji. Tylko raz piłkarze Celticu wygrywali Puchar Europy. Jest to jeden z najlepszych klubów w Europie , występuje w rozgrywkach Scottish Premier League. Swoje mecze Celtic rozgrywa na Celtic Park. Barwami klubowymi są zieleń i biel, kolory te są uformowane w poprzeczne pasy na koszulkach. Od dziewiętnastego wieku Celtic toczy walkę na boisku o prymat, z rywalem zza miedzy, w szkockiej lidze. Wiąże się to niestety również z niechęcią kibiców obu klubów. W przeszłości dochodziło do bardzo wielu ostrych starć pomiędzy kibicami , obecnie sytuacja odrobinę uległa unormowaniu , jednak ciągle przed jak i po meczu derbowym policja szykuje się na stan podwyższonego ryzyka. Nie można zaprzeczy , że liga szkocka bez tego klubu byłaby niezwykle nudna , mecze tego klubu są niezwykle emocjonujące , grają w nim polscy piłkarze Artur Boruc oraz Łukasz Załuska. Jeden z najsłynniejszych klubów piłkarskich w Szkocji.Jego siedziba znajduje się w Glasgow , na stadionie Ibrox Park. Założony został w roku 1873, barwę klubu stanowi niebieski kolor. Rangersi stanowią jeden z najstarszych klubów piłkarskich na świecie, od lat toczy walkę ze słynnym rywalem zza miedzy Celtic F.C o prymat w szkockiej lidze. Stadion Rangersów spełnia wszystkie wymagania europejskiej federacji piłkarskiej , dzięki czemu stanowi on doskonałą wizytówkę miasta i jeden z najlepszych stadionów w Europie. W Szkocji różnice religijne , społeczne, dlatego od dziewiętnastego wieku toczy się wojna pomiędzy kibicami Celticu i Rangersów. Rangersi to klub utożsamiany z ludnością protestancką co rodzi wiele krwawych starć na ulicach Glasgow czy bardzo niekulturalnych przyśpiewek podczas meczu derbowego. Obecnie te rzeczy mają być poskromione jednak dopóki nie zapanuje prawdziwa wzajemna akceptacja społeczna tak naprawdę żadne decyzje klubowe czy samorządowe nie pomogą. Trzeba mieć nadzieję, że ludzie będą cieszyć się wyłącznie emocjami sportowymi i nie będą używali siły w wzajemnych relacjach.